DE TWEEDE WERELDOORLOG DE ATLANTISCHE OCEAAN
- Goeienavond. - Raken die bintjes nooit op ?
Op dit schip niet.
- Goeienavond. - Het is heet benedendeks.
- Ik ga op het dek slapen. - Dan word je wakker van het onweer.
- Je kunt ook niks vooruit plannen. - Niet veel.
- Opzij. Deze jongen is aan het werk. - Ga zo door.
Wees blij dat je het niet op je kop krijgt.
Tast toe, stelletje gieren.
Hier is er nog een.
Hebben jullie een vuurtje ?
Die haaien.
- Akelige beesten. - Het zijn maar vissen.
Hoe vind je die kapitein die Old Pinky vervangt ?
Hij is z'n hut na Trinidad niet meer uitgekomen.
Zit hij in z'n eentje acey-deucy te spelen ?
Ik weet best wat er aan de hand is.
Hij is zeeziek. De marine moet zich met zeezieke prutsers behelpen.
Als hij het verschil tussen bak- en stuurboord maar weet.
Weet je wat jij moet doen, Robbins ?
Je moet zeggen dat je kapitein wilt worden. Kijk hem.
Mij best. Genoeg gelachen ?
Dan zal ik jullie wat zeggen.
Je hebt die man je leven in handen gegeven, vergeet dat niet.
Dank je, Salvador.
We staan 200 punten achter dankzij jou.
- Zes schoppen. - Het leek me mogelijk.
Hou het bluffen een beetje in de hand.
- Hoe is het weer ? - Er komt noodweer aan.
Geweldig. Ik moet de wacht houden.
- Ik pas. - Hoezo ? Zit er niks bij ?
- Kijk zelf even. - Ik moet hem een handje helpen.
- Ik kan harten proberen. - Hij wil harten proberen.
Twee klaver.
- Zit Murrell nog in z'n hut ? - Ik denk het.
- Waarom geen kapitein met zeebenen ? - Ze doen hun best.
Ware was beter geweest. Die draait al lang mee.
Ik was kapitein op een jol in een wedstrijd in Miami,
en ik eindigde als 29e.
Ze waren wanhopig genoeg me aan te nemen, maar daar trekken ze de grens.
- Hoe ik zo ver ben gekomen... - Je hebt geld.
Niet zo bits, opa. Jij biedt, Mackeson.
- Vier schoppen. - Ik wil naar huis.
Ik zat in Nevada en ik had de zee vaarwel gezegd.
Onderofficier Merry ? Je moet bieden.
- Denk goed na. - Dat doe ik.
Je mond hangt open.
- Ga je nog bieden ? - Zes ruiten.
- Ik doe het voor u. - Je zit hem af te leiden.
Pas en doubleren.
Goed, Mr. Merry. Dummy.
Die Murrell lijkt me een ijskoude.
Hij heeft hier niks te zoeken, hij is op.
Als je schip wordt getorpedeerd en je zit 25 dagen op een vlot,
dan kan je na een paar weken niet weer aan de slag.
Er zijn blijkbaar te weinig commandanten.
Het is wel een makkelijk schip.
- Hij komt beter tot rust op deze boot... - Op dit schip.
Wat maakt dat uit ?
Hij komt hier beter tot rust dan thuis in bed.
Ik hou wel van een beetje vertier.
Als de marine ons in actie ziet, moeten we weer in training.
Zo'n geschoren kop staat me niet.
Waarom ging je niet voor klaver ? Dan had ik sans atout gezegd.
- We gaan dit keer dubbel de boot in. - Het spijt me.
Goed.
Nu jij, Mackeson.
De kapitein moet alle verslagen van acht uur hebben.
De lampen gaan uit op de bovenste dekken.
We gaan vaart minderen. Alle motoren op twee derde.
Brug, een signaal op de radar.
- Een bericht van de radar, Mr. Ware. - Lieve hemel.
- Ja ? - Een signaal.
- Locatie ? - Hij zit op 12000 meter.
- Plotten, Mackeson. - De kapitein.
- Een signaal aan stuurboord. - Plotten.
- Daar zijn we mee bezig. - Dan varen we erop af.
- Zigzaggend ? - Wat denkt u ?
Ik denk van niet. Dan blijft het signaal op koers.
Precies.
- Zeg het nog eens. - Heb je het ?
De geschatte koers van het doelwit is 140
met een snelheid van tien knopen, richting 124.
We gaan naar 124. Alle motoren op volle kracht.
- Nu dit weer. - Hij wil me op de proef stellen.
- Hebben we haast ? - De vaart zit er goed in.
- Wat is er aan de hand ? - We gaan op een doelwit af.
- Wat is er ? - De vijand is in zicht.
Opschieten. Wakker worden.
- We gaan erop af. - Daar moet je bij zijn.
Uit de weg. Ga eens uit de weg.
Ga zelf maar uit de weg.
Het spijt me. De kapitein wil erdoor.
- Wat doen al die mannen hier ? - We zijn al die heisa niet gewend.
- Blijf zitten. Hoe heet je ? - Andrews.
- Wat denk je ervan ? - Onze snelheid zorgt voor storing.
- Doe een gooi. - Hij vaart met tien knopen.
Het signaal is te klein voor een groot schip.
Het kan een vissersboot zijn of de commandotoren van een onderzeeër.
- Brug. Luitenant Ware. - We raken het signaal kwijt.
Minder vaart en ga op het doelwit af, dan kunnen we 'm zien als het licht wordt.
- Moet iedereen paraat staan ? - Dat staan ze al.
Maar zet het opsporingsmateriaal klaar voor als ze op de vlucht slaan.
- Wie gaat er over de radar ? - Ik.
Als het doelwit van snelheid verandert, moet je meteen in actie komen.
Doe ik. Maakt u zich geen zorgen.
Dat is goed.
Als er hier iemand voor joker komt te staan, dan zijn wij het niet.
- Hij weet blijkbaar wat hij doet. - Het is een prutser, meer zeg ik niet.
Ze zitten achter ons, op 8000 meter.
Een schip of loos alarm.
Je bent 'm kwijt.
Hij valt af en toe weg.
We hebben last van de reflectie van het water.
Daar is hij weer.
Bakboord, 20 graden.
- Ze draaien naar bakboord. - Ze gaan naar links, kapitein.
- 25... 20 graden. - Hou deze snelheid aan.
Wat bent u van plan ?
Als het de vijand is, kunnen ze ons nu op de proef stellen.
Dan kijken ze of we met ze mee draaien.
Als we koers houden, denken ze dat het signaal een valse echo is.
- Het signaal blijft hetzelfde. - Stuurboord, 40 graden.
- Ze draaien naar stuurboord. - Kan je zien hoeveel graden ?
40... 45 graden.
Zet de motoren uit.
- Zou het een onderzeeër zijn ? - Ik denk het. Kijken of ze erin trappen.
Anders maken ze een snelle duik.
Hij verandert niet van positie.
Terug op koers 140.
Ze varen weer op koers 140.
Alle motoren op twee derde, koers 140.
Goed werk, Andrews, maar ze gaan vast nog eens draaien
of van snelheid veranderen.
Wilt u een boodschap versturen, kapitein ?
- Zit je ernaar te smachten ? - Nee, ik dacht...
We houden ons koest. We willen niet opvallen,
maar ik breng morgen iedereen op de hoogte.
Dit is de kapitein. Jullie willen vast weten wat er gebeurt.
We hebben een ongeïdentificeerd schip gesignaleerd en we blijven 'm volgen.
We ontbijten vroeg en nemen onze posities in om 530 uur.
Kijk niet gek op als we straks de strijd aan moeten gaan.
Doe je best, dan gaan we scoren met de Haynes. Dat was het.
We gooien een bommetje in z'n periscoop.
Weer een nazi minder.
Of hij gooit een visje naar ons en ons blikje knalt uit elkaar.
- We kunnen een onderzeeër wel aan. - O ja ?
Waarom zitten ze in het noorden dan met drie torpedojagers achter ze aan ?
Ja, hoe zit dat ?
Jij bent aan de beurt.
- Wie moet nu de wacht houden ? - Luitenant Kunz.
Stuur hem deze kant op.
Luitenant Kunz moet zich melden.
- Vroeg u naar mij, kapitein ? - Ja. Jij gaat de wacht houden.
We hebben een signaal opgepikt. Het is vast een valse echo,
maar zorg dat we twee keer per uur zigzaggen.
Als het dichterbij komt, maak je me meteen wakker.
Schwaffer.
Kom binnen, Heini.
Irritante vent, die Kunz. We salueren niet op zee.
Het is nog een nieuweling.
Een nieuweling ? Net als ons nieuwe Duitsland. Een machine.
Is het slim om dat signaal te negeren, kapitein ?
We mogen geen tijd verliezen, dus we moeten boven water blijven.
Over 48 uur zijn we bij kaperschip M.
We pakken het Britse codeboek en nemen het mee naar huis.
Daar gaat het om.
Niet om het codeboek, maar om onze veilige thuiskomst.
Het smaakt naar olie, naar het ruim en schimmel.
Ga zitten, Heini.
Het smaakt naar een onderzeeër.
Ik heb te lang in onderzeeërs gezeten.
Vroeger ging ik met een blij gemoed naar zee. Dat is lang geleden.
Nu wil ik zo snel mogelijk weer naar huis.
- Nog een drupje ? - Nee, bedankt.
Vind je dat ik te veel drink ?
Het is een slaapmutsje.
Anders kom ik niet tot rust. Ik denk te veel na.
Dat moet je laten. Een goeie soldaat denkt niet na.
Als je nadenkt, moet je ervoor boeten. Dan vind je geen rust.
M'n zonen moesten goeie soldaten worden.
Je land, je plicht. Geen vragen stellen.
De ene ligt op de zeebodem
en de ander is in z'n vliegtuig verbrand.
Daar ben ik blij om.
Een soldaat moet jong sterven, vol vertrouwen.
Ik heb te lang geleefd.
- Zijn wij vrienden ? - Ik kende u al toen ik nog cadet was.
Dat vroeg ik niet.
Ik weet het niet.
Soms ben ik bang voor u en ik begrijp u vaak niet.
- Ik weet niet of we vrienden zijn. - We zijn vrienden. Vertrouw daarop.
En als vriend zal ik je wat vertellen.
Ik walg van deze oorlog.
Deze oorlog deugt niet.
Jij herinnert je de eerste niet.
Ik was Fahnrich in onze onderzeeërs. Wat was ik trots.
We zaten in sardineblikjes en wisten niet of we weer boven zouden komen.
Het was een geweldig spel.
De kapitein zag een doelwit door z'n periscoop.
Hij deed het rekenwerk uit z'n hoofd en zei: "Torpedo los."
Ik zal je zeggen dat de torpedo soms halverwege bleef steken.
En anders boften we als we wat raakten.
Als ik nu door de periscoop kijk, worden afstand en snelheid aangegeven.
Ik geef de informatie door,
de apparaten doen hun werk en het antwoord rolt eruit.
De torpedo wordt afgeschoten en er is geen ruimte voor vergissingen.
De oorlog kent geen menselijke vergissingen meer.
De oorlog kent geen mensen meer.
De oorlog was vroeger anders.
Het versterkte de ruggengraat van het land, je keek er trots op terug.
Er was ook eer te behalen aan een nederlaag.
Deze oorlog kent geen eer.
Het blijft een nachtmerrie, ook als we winnen.
En als we sterven...
sterven we zonder God.
Weet je dat ?
Ik hoor wat u zegt.
Het is een slechte oorlog.
De reden is pervers.
Het doel is verdorven.
Niets voor een eenvoudig man.
Luitenant Crain komt er aan. Aan bakboord.
- Hoe snel kunt u dieptebommen herladen ? - Niet snel.
Ik werk met een paar groentjes. Drie of vier minuten.
- Dat moet beter kunnen. - Ik doe m'n best.
Dat is niet voldoende. Het hangt van u af of we de vijand tegenhouden.
- Dan gaat het lukken. - Daar vertrouw ik op.
Mr. Ware, wilt u het signaal volgen vanuit het stuurhuis ?
We zijn het noodweer kwijtgeraakt.
- Ga even in je hut liggen. - Dat hoeft niet, dokter.
- Krijg je je zeebenen terug ? - Die nazi's helpen ook een handje.
Hoe weet je dat het de vijand is ?
Het is een soort zesde zintuig.
Ik weet altijd of er iemand achter een signaal zit.
Ik ken jagers die ook zoiets beweren. Ze weten het als het wild nadert.
De bemanning zal diep teleurgesteld zijn als je ongelijk hebt.
Het is een bloeddorstig stelletje.
Ze willen hun werk doen en ze hebben hier verder weinig om voor te leven.
- Wat had je verder om voor te leven ? - Ik weet wat je bedoelt.
Ik had een kraamkliniek in Ohio. Dat was m'n halve leven.
Nu lijkt het of het zich op een andere planeet heeft afgespeeld.
- Wat deed jij voor werk ? - Dit. Ik zat op zee.
Als matroos ?
Als schipper op een vrachtboot naar Boston, Liverpool en Le Havre.
Dat moet de bemanning horen. Ze zaten al te klagen over een burgerschipper.
- Ze noemden je een prutser. - Dat ben ik ook.
- Niet echt. - Jawel.
We vochten tegen de zee en nu vechten we tegen elkaar.
Ik moest alles anders gaan bekijken.
Waarom ben je bij de marine gegaan ?
Onze vrachtboot werd getorpedeerd. Ik wilde de aanval eens gaan opzoeken.
Kapitein.
- Zeg het maar. - Ze zetten de vaart erin met 13 knopen.
Zorg dat we even snel gaan, Mr. Ware.
Alle motoren volle kracht vooruit met 203 rpm.
Akkoord.
We gaan allemaal naar ons oude leventje terug.
Dan is het alsof het nooit oorlog is geweest.
Maar het wordt nooit meer hetzelfde.
Ons zorgeloze leventje is voorbij. We hebben iets geleerd.
Wat bedoel je ?
Dat het kwaad altijd blijft bestaan.
Hak een slang z'n kop af en hij krijgt vanzelf een nieuwe.
Het kwaad zit in ons.
Je kunt het de vijand noemen, maar het maakt deel van ons uit.
Je kunt de hoop verliezen, maar daar verzet ik me tegen.
Ik heb een gezin en ik denk dat ze een leven zonder oorlog verdienen.
- Heb jij kinderen ? - Nee.
Ben je getrouwd ?
Ik ben in Engeland getrouwd. M'n vrouw is omgekomen.
In de bombardementen ?
Toen de oorlog uitbrak, kon ze met m'n vrachtschip mee.
Het schip dat getorpedeerd werd.
Ik stond op het achterdek en ik zag een helft van het schip wegdrijven.
Ik zag haar naar voren rennen, ik hoorde dat ze me riep,
en toen verdween dat deel van het schip onder water.
We waren nog niet zo lang getrouwd.
Meld in de stookruimte dat ik rook zie. Daar hou ik niet van als het licht is.
Je wilt achter die onderzeeër aan, want misschien waren zij...
Misschien, maar het gaat nu niet om mij.
Ik doe m'n werk, net als die Duitse kapitein.
Ik doe het met tegenzin en hij misschien ook.
We hebben het weerbericht doorgekregen.
We komen in een hogedrukgebied terecht. Het wordt helder weer.
Attentie, alarmfase een. Alle manschappen nemen hun positie in.
Alle monteurs staan gereed.
- Quiroga aan het roer. - Spencer aan de knoppen.
Technici paraat. Ketelruim in orde. Maximumsnelheid: 24 knopen.
- Sonar paraat. - Munitiekamer paraat.
- Afweer 33, bemand en paraat. - Afweer 32, bemand en paraat.
- 41 paraat. - Afweer 31 paraat.
- Alle wapens bemand en paraat. - Mooi.
- Het loopt gesmeerd. - De jongens zijn er klaar voor.
Boodschapper.
Als de onderzeeër reageert, verstuur je dit bericht:
"Onderzeeër 130 mijl achtervolgd. Gaan nu tot de aanval over."
Geef onze coördinaten door.
- Nu erop af. Merry, zet de vaart erin. - Alle motoren op volle kracht.
Ik zie de commandotoren.
Waar ?
Aan stuurboord, drie graden. Op 6000 meter.
- Is de batterij gereed ? - Ja.
We kunnen schieten voor hij gaat duiken.
Een schip achter ons.
Alarm.
Het doelwit duikt.
Roer tien graden naar rechts. Hou koers 170 aan.
Vaart minderen met een derde.
Moeten we vaart minderen ?
Je hoeft het bevel niet te herhalen, kwartiermeester.
- Zigzaggen ? - Niet zigzaggen.
Tien knopen en 170 aanhouden. Ze schieten ons zo uit het water.
- Zo kunnen ze ons raken. - Ze moeten 't achtergeschut gebruiken.
Dat kan je maar een keer laden en dan vallen wij aan.
Hoe weten we of ze schieten ?
Vijf minuten duiken, drie minuten naar periscoopdiepte.
Twee minuten om te richten.
Een beetje kapitein knalt z'n bom er over tien minuten uit.
Rechttrekken.
Afsluiten.
Machinekamer gereed, torpedokamers gereed.
- De onderzeeër is gereed. - De stille procedure.
Hij vaart langs het achterdek naar stuurboord.
Hij komt niet dichterbij.
Ik snap het niet. Hij zigzagt niet en vaart bij ons vandaan.
Geef eens hier.
Hij is slim, of hij is gek.
Misschien is hij te slim ofte dom. We zullen zien.
Omhoog naar periscoopdiepte.
45.
30.
25.
We zitten op 18 meter.
Een Amerikaans escortevaartuig.
Een schoorsteen.
76-millimetergeschut voor en achter.
Luchtdoelgeschut midscheeps. Geen torpedobuizen.
De klasse Buckley. Maximumsnelheid: 25 knopen.
Lanceerrails en dieptebommen. Capaciteit: 17 patronen.
De modernste opsporingsapparatuur.
We gebruiken het achtergeschut.
Laad de buizen voor de aanval.
Doelwit rood 90.
Op 1000 meter.
- Torpedosnelheid 30 knopen. - Rood 90.
Vuurpositie zes graden, torpedo-afwijking tien.
Snelheid 30. Vuur beide torpedo's af.
Aan.
Aan. Paraat.
Bakboord, zes graden.
We zijn klaar om te vuren.
- Zijn de torpedo's gereed ? - Gereed.
Aftellen.
Torpedo's los.
Torpedo's afgeschoten.
Tijd tot de inslag ?
Een minuut en 40 seconden.
Roer naar links.
Propellers naderen aan bakboord.
Bakboordmotor uit. Stuurboordmotor volle kracht.
Torpedo's aan bakboord.
De normale koers en snelheid. Trek 'm weer recht.
Dit hadden we niet in Miami.
Hoe wist de kapitein wanneer hij die bocht moest nemen ?
Daar is hij kapitein voor, en daarom ben jij het niet.
Nu pakken we ze. Volle kracht, 18 knopen, recht zo die gaat.
Volle kracht, 18 knopen, recht zo die gaat.
Zakken naar 100.
Koers 140.
- Ik snap niet hoe we ze konden missen. - Onze fout.
Die Amerikaanse kapitein is geen amateur. Nou, dat ben ik ook niet.
Sonar, bevel tot opsporen. Geef alles door aan de brug.
We laten de projector zakken.
De sonar zoekt de breedte af.
- Wie bestuurt 'm ? - Lewis. Een hele goeie.
Dat is 'm.
We hebben 'm.
Hou open.
- Hun koers is nog steeds 140. - Naar 140 als we achter ze zitten.
De sonar heeft ons gevonden.
- Wijzigen we de koers ? - Nu nog niet.
We wachten tot ze onze diepte doorkrijgen.
- We zitten er bijna op. - Verzoek om dieptepeiling.
Zet ze op 75, maar dat kan nog veranderen.
- Klaar. - Laden.
Geladen.
Afstand 500. We naderen snel.
- 300 meter. - Ingesteld op 75.
Klaar om te vuren.
Bakboord drie. Zakken naar 150.
Hij duikt. Zet de dieptebommen op 150.
Zet ze op 150.
Vastzetten.
Vuur nummer een af.
Nummer twee.
Kom op, Ellis. Zet de vaart er eens in.
Een gewonde.
Nummer drie.
Klaarstaan.
Klok het herladen.
Een vervanger.
Bakboord drie. Verf.
Hij wil ons om de tuin leiden, sonar. Kan je zien waar hij zit ?
Hij komt tevoorschijn, richting 080 graden.
Tien graden naar links.
Zet de dieptebommen op 150.
30 graden naar links, koers 080 aanhouden.
Achteruit en omhoog naar 50.
Rechttrekken.
De echo verdwijnt. Ze zijn weg.
- Lewis ziet ze niet. - Dan gaan we ze onder water zoeken.
Verminder vaart tot twee derde.
Mr. Mackeson. Ik leg u een hypothetische kwestie voor.
- We gaan uit van het laatste contact. - Onze koers was 164.
Dan vaart het doelwit een half uur op 260 met vier knopen.
260, 30 minuten, vier knopen.
Dan vaart hij een half uur op 140 met acht knopen.
140, 30 minuten, acht knopen.
Wij houden deze koers en snelheid een half uur aan.
30 met 18.
Waar zouden we 'm dan moeten onderscheppen ?
- Gaan we 'm niet opsporen ? - Dat heeft geen zin.
Hij is vast de andere kant op geschoten.
Bij een koers van 239 graden met 19 knopen...
moeten we 'm over 28 minuten onderscheppen.
- We proberen het. - Gaan ze terug naar 140 ?
Ik denk het wel. Ze hebben een belangrijke missie.
De mannen kunnen een moment uitrusten.
Het signaal verdwijnt.
Hij gaat weg.
Denkt u dat hij het opgeeft ?
Dat kan.
We houden deze koers voor de zekerheid nog even aan
voor we terugkeren naar 140.
Kapitein ?
- Hoe staan we ervoor ? - Jullie doen het prima.
Robbins zit er helemaal naast. Die vent is geen prutser.
Ik moest z'n vingers amputeren.
Hoe lang duurde het herladen ?
Drie minuut drie en twee minuut veertig.
Prachtig. Geef m'n complimenten door aan uw mannen.
Blijf liggen. De oorlog is voor jou voorbij.
Ziet het er slecht uit ?
Je bent je vingers kwijt. Het is mijn schuld, ik had te veel haast.
Ik had m'n hand niet op de rails moeten leggen. Ik liet me meeslepen.
Je gaat naar huis als we aanleggen in Trinidad.
Dan krijg je je oude baan weer terug.
Ik was horlogemaker.
Een spoedeisend bericht.
Stuur de schipper naar de decodeerkamer.
Je kunt geen horloges meer repareren.
Nee, maar ik vind wel wat anders.
Reken maar.
Leg hem in bed.
- Hebben we 'm geraakt ? - Nee, we zaten ernaast.
Ik had er m'n vingers voor willen geven.
Ik weet niks over het jagen op onderzeeërs, maar onze kapitein wel.
Als ze nog rondvaren, hebben ze geen schijn van kans.
Het bericht komt net uit de decoder.
"Torpedojagers Luckman, Wald, Green zijn onderweg."
"De onderzeeër kan contact zoeken met Duits kaperschip S, U of M."
"Geef positie eens per uur door. Stop."
Onze schepen zijn er pas over 14 of 15 uur.
Als we die onderzeeër vinden,
stuurt hij ons op dat kaperschip af. Dat lijkt me niks.
Die is ons op alle fronten te snel af.
Wat vindt u, Mr. Ware ?
We sluiten ze over 14 minuten in.
Nou ?
- Laten we het risico nemen. - Zorg dat iedereen paraat staat.
De bakboordgenerator heeft stroom nodig.
- Ik laat 't nakijken. - Nog wat soep, kapitein ?
Meer stroom voor de bakboordgenerator.
Smaakt het niet naar tennisschoenen ?
Het is heerlijk. De mannen zijn cru.
Ze maken grappen als ze blij zijn.
- Zijn ze nu blij ? - Ze zijn trots op u.
Dank je wel, kok.
We zitten nu bijna 50 minuten op deze koers.
Omhoog naar periscoopdiepte.
Het waren briljante manoeuvres, de Führer zou ze weten te waarderen.
Propellers op 1200 meter.
- Waar ? - Bakboord.
- 18 meter. - Klaar voor noodduik.
Noodgeval. Omlaag naar 80.
Die Amerikaan kan gedachten lezen.
- Waterbommen. - Bakboord drie, naar 150.
- Doelwit gaat naar links. - Roer naar links en bommen op 150.
- Waar is de zeebodem ? - Een plateau, op 310 meter.
Dat is te diep voor ons. De romp zou vermorzeld worden onder die druk.
Bakboord drie. Verf sproeien.
- Naar de bodem. - Maar kapitein...
Goed. Naar de bodem.
Rechttrekken.
Zet de motoren uit.
Onze Duitse boten zitten goed in elkaar.
Ik ben 'm weer kwijt. Alleen echo's van de bodem.
Niks op de sonar.
Wat geeft de dieptemeter aan ?
150 vadem.
Dat is 310 meter. Meer dan 1000 voet.
- Kan hij zo diep duiken ? - Wij moeten denken van niet.
Draai de turbines langzaam uit.
Absolute stilte aan dek.
Sonar, de kapitein. We liggen stil, maar luister goed naar de hydrofoon.
Hij kan nooit lang op de bodem blijven.
- Het geluid van de motoren valt weg. - Vaart hij niet in het rond ?
Hij is weg.
We blijven even luisteren.
DE ONDERGANG VAN HET ROMEINSE RIJK
ANNIE, HET WEESMEISJE
Het is vandaag om te stikken.
Zij zitten op een koel plekje.
Een geschilderd schip in een geschilderde zee.
De oude matroos is nu wel toepasselijk.
Heel onwerkelijk, die verlaten zee.
Dat zegt u niet meer als ze een bom op ons afschieten.
- Willen ze bijten ? - Nee, ze willen geen lawaai maken.
Laat mij even.
Je bent die zon vast niet meer gewend.
Het is altijd te koud ofte warm als het oorlog is.
- Neem een zouttabletje. - Dank je wel.
We drijven hier al een poos rond.
- Is die onderzeeër weer ontsnapt ? - Nee, hij ligt op de bodem.
- Hoe krijgen ze die mannen zo ver ? - Wat bedoel je ?
- Dat ze in zo'n doodskist gaan zitten. - Ze mogen niet klagen.
Zij maken in dit geval meer kans dan wij.
Je kunt ze met een schip moeilijk in de val lokken.
Hun kapitein kan ons aan als hij slim is.
- En is hij dat ? - Of hij slim is ?
Dat merken we vanzelf.
Wat zou het voor een man zijn ?
Het is een moedige kerel.
Als hij niet zo koppig koers 140 aanhield,
had hij ons al lang van zich af kunnen schudden.
Ik weet niet wat voor man het is, wat hij denkt.
Ik wil de man die ik kapot wil maken niet kennen.
- Ik weet het. - De Amerikaan is er vast niet meer.
Het is raar, maar ik weet dat hij er nog is. Dat hij ons opwacht.
We gaan. De stille procedure, 140.
Rechttrekken.
Een koers van 140. De stille procedure duurt voort.
Lewis, sta op. Ik hoor iets.
- Brug. Hier sonar. - Zeg het maar.
- Propellercavitatie. - En de richting ?
De richting ? Hij denkt naar het noordoosten.
Hij gaat terug naar 140. Iedereen paraat.
Opsporing onder water.
De minimale rpm van beide motoren. Koers 140.
Propellers, kapitein.
Hij is gehaaid.
Op de een of andere manier
moeten we hem kwijtraken.
Of ombrengen.
- We hebben 'm. - Erop af ?
Nee, ik wil alle officieren spreken in de officierenkajuit.
Alle officieren moeten direct naar de officierenkajuit.
We zijn in het nadeel. Hij kan scherpere bochten maken.
We kunnen 'm laten schrikken, maar meer dan 'n toevalstreffer zit er niet in.
We hebben een derde van de bommen gebruikt. Ze kunnen nog 24 uur duiken.
Als de bommen op zijn, gaan zij tot de aanval over en moeten we vluchten.
We kunnen niet op versterking wachten
want ze kunnen ons in de val lokken met een Duits kaperschip.
We gaan voorlopig tijd rekken.
De vijand vaart 1000 meter voor ons. Die afstand houden we een tijdje aan.
Dan gaan we erop af, gooien bommen los
en na een uur wachten, vallen we weer aan.
Dat kunnen we zeven uur volhouden.
Hij kan nergens naartoe en daarna moeten onze schepen er zijn.
Misschien komt ie boven.
Je zit je te verbijten in een onderzeeër die wordt aangevallen.
Ze willen zich misschien overgeven, of ze komen boven om het uit te vechten.
Rust zo veel mogelijk uit, maar sta paraat als we aanvallen.
Het is een lange, saaie klus, maar voor hen is het erger.
We beginnen om 1500 uur.
De torpedokamer. Het gaat hier niet goed.
Neem het commando over.
Laat me met rust.
Er valt niks met hem te beginnen.
Kom hier, jongen.
Hier komen.
Geef me die moersleutel.
Hier met dat ding.
Ga in de houding staan.
Doodgaan hoort bij ons werk.
Maar we gaan niet dood.
Geloof je me ?
Hij komt dichterbij. De volgende keer is het raak.
- Wat stel je voor ? - We moeten ons overgeven.
- Holem ? - Ik maak me geen zorgen.
- Schwaffer ? - We moeten doorvaren.
- En het schip ? - Onbeschadigd.
Maar we kunnen niet ontsnappen.
Je mag voor het nieuwe Duitsland sterven. Zet deze plaat op.
Dat horen ze. Dan weet de Amerikaan waar we zitten.
Zet op.
- Dat kan toch niet. - Meezingen, Heini.
Meezingen.
Meezingen, Kunz. Holem.
Allemaal meezingen.
Brug, sonar. Ik krijg iets raar door over de hydrofoon.
- Rare geluiden van het doelwit. - Zet het op de speaker.
Laat het maar horen, Lewis.
Ze hebben de tijd van hun leven.
- Ons psychologische spelletje mislukt. - Het lukt juist wel.
Ik vind het bijna jammer.
We vallen aan. Misschien knallen we ze midden in een wals uit het water.
Schwaffer.
Oliekleppen twee en drie vastzetten.
Nummer vier.
De kleppen kunnen al die olie niet tegenhouden.
Laat de tanks uit de romp in de zee leeglopen.
Een olievlek aan stuurboord. Een kanjer.
Sonar, draaien z'n propellers nog ?
Geen verandering. Hij zet de vaart erin naar stuurboord.
Tien graden naar rechts.
- Gaan we aanvallen ? - Nee.
We houden even af. Hij moet nu snel boven komen.
Terug naar 140.
Schwaffer ?
Vraag Braun waar de Amerikaan na de aanval naartoe voer.
Hij ging naar stuurboord.
Dan zal ik je wat laten zien.
Elke keer dat hij aanvalt,
zijn wij naar bak- of stuurboord gedraaid om de aanval af te weren.
Hij laat z'n bommen vallen en vaart nog 400 meter
en dan keert hij en gaat weer achter ons varen.
Hij is twee keer op dezelfde manier gekeerd
en dan vaart hij een paar minuten parallel aan onze koers.
In die minuten kunnen we hem pakken.
Als hij het weer doet, zijn we er klaar voor.
We kunnen niet naar periscoopdiepte, maar het is mogelijk.
Als we de vier boegtorpedo's tegelijk afvuren, met 'n paar graden ertussen,
dan kan er een doel treffen.
Een moet voldoende zijn.
Maar als hij niet parallel aan ons vaart, wat doen we dan ?
We zullen overleven tot het zover is.
Het weerbericht.
Mr. Ware, het weer gaat omslaan. Er is een storm op komst.
We zullen het doelwit moeilijk kunnen volgen.
- Laten we er een eind aan maken. - Nu meteen ?
We gooien wat we nog hebben, in de strijd.
De torpedojager komt dichterbij.
- Eerder dan anders. - We zijn zover.
We volgen dus niet de normale procedure.
Sluit de torpedo's af.
Stel de dieptebommen in op honderd.
- Ze keren. - Klaar om te vuren.
Roer tien graden naar links.
Vuur.
Dat haalt hij niet. Omhoog naar 50.
Nu de goeie kant op varen en dan krijg je een cadeautje.
Hij zit achter ons op koers 140.
Roer 15 graden naar rechts. We vallen zijwaarts aan.
Hij draait. Stuurboord, 20 graden.
Deze koers.
Torpedo's...
Los.
Zeg het maar. Propellers aan stuurboord.
Motor uit. Naar links.
Raak.
Stilte.
- Onder allebei z'n oksels. - Hij heeft maar een arm.
Naar stuurboord. Rustig aan.
De bom kwam in de stookruimte terecht. De schotten zijn weg.
- Alles staat blank. - Houden de pompen het ?
- Misschien, maar niet lang. - Rek het zo lang mogelijk.
- Hoe gaat het in de machinekamer ? - Er komt water binnen, maar er is nog stoom.
- Hoe lang houd je het nog ? - 30 minuten.
Zet de motoren uit en zet ze op volle kracht op mijn teken.
Zet wat matrassen op dek in brand. Het moet eruitzien alsof we in brand staan.
- De pompen houden het niet lang. - Dat geloof ik graag. Ga Ware helpen.
Met de kapitein. Laat dit alarmbericht verzenden.
"Geraakt door torpedo. Hulp nodig."
De motoren zijn uitgevallen. Naar periscoopdiepte.
18 meter.
Zo is het genoeg. Wegwezen.
Attentie. Dit is de kapitein. Luister allemaal goed.
We zijn geraakt en het schip is niet meer te redden,
maar wij zijn er nog en dat zullen ze weten.
Ik hoop dat de stilte en het vuur de vijand naar boven lokken.
Op de beveiliging en de schutters van 31 na, verlaat iedereen het schip.
Iedereen verlaat het schip.
Zorg dat je het schip ver achter je laat.
De vijand kan nog een bom op ons afschieten.
Maak dat je wegkomt. Sterkte.
- 18 meter. - Kiel recht.
We gaan naar boven om ze te torpederen.
- De kapitein. - Hij komt boven aan stuurboord.
Aan deze kant.
Dat hij erin trapt. Z'n eerste fout. Nu staan we quitte.
Vertel hem dat ik z'n schip over vijf minuten tot zinken breng.
We zijn zover.
We krijgen vijf minuten. Seiner.
We zeggen: "Bericht begrepen". Zeg ook maar: "Bedankt".
Afweer 31, dit is de kapitein. Ze komen langszij.
Richt op het achterdek. Als we boffen, is dat een makkie.
Dan volgt z'n dekgeschut, maar dan valt hij ons ook aan.
Als ik het teken geef, vuren.
Seiner, jij en de boodschapper kunnen weg.
Begrepen. Veel succes.
Mr. Ware. U hebt voor de oorlog aan wedstrijden meegedaan.
U kunt snelheid en afstand goed inschatten.
- Gaat u aan het roer staan ? - Maar al te graag.
Het is zo gebeurd. Gebruik maar een torpedo, Schwaffer.
- Machinekamer, sta je klaar ? - Op uw teken zet ik alles voluit.
- Gas geven en wegwezen. - Draai open en zet de vaart erin.
Vuren.
Vuren, Kunz.
De brug staat in brand.
Stel de detonators in en stuur de mannen weg.
Opschieten.
- Waar is Schwaffer ? - Dat weet ik niet.
- De detonators zijn ingesteld. - Van het schip af.
Ik neem je mee naar boven, Heini.
- Opschieten. - We moeten hier weg.
Kom op, Heini.
- Iedereen is veilig, de boot ligt klaar. - Ik kom achter je aan.
- Dichterbij. De kapitein komt ook. - Hij is nog aan boord. Kijk maar.
- We moeten hem helpen. - Ze hebben detonators.
Maakt me niks uit. Terugkeren.
Er is geen brand aan bakboord. Kom mee.
Spreekt u Engels ? Bakboord.
Ga maar vooruit. Hij moet mee.
- Die man gaat dood. - Het is m'n vriend.
Blijf staan, kapitein.
Allemaal naar boven.
Naar boven.
Snel, ik sta dubbel geparkeerd.
- Iedereen is veilig. - Wegwezen met die boot.
Weet je nog dat we het over de gruwelen van de oorlog hadden ?
Ik heb nog een reden om de moed erin te houden. Ik ben er opeens op gestuit.
Midden op zee, in oorlogstijd.
- Je moest er een eind voor reizen. - Het was de moeite waard.
Misschien.
Ik had al zoveel keren om moeten komen, maar ik blijf telkens leven.
Dit keer was het uw schuld.
Dat wist ik niet. De volgende keer gooi ik geen touw.
Dat doet u wel.
TWENTIETH CENTURY FOX BEDANKT HET MINISTERIE VAN DEFENSIE
EN DE MARINE VAN DE V.S.
VOOR HUN HULP BIJ HET MAKEN VAN DEZE FILM
Nederlandse ondertiteling bewerkt door: Nutcracker